كه آنان زندگى دنيا را بر آخرت ترجيح داده و برگزيده‌اند ) . اسلام هدف از خلقت انسان را تعيين مىكند و مسير او را به سوى آخرت نشان مىدهد و دنيا را وسيله‌اى براى وصول به آن معرفى مىنمايد ، و با تكيه بر فطرت و خودآگاهى بشر ، سراى جاودان آخرت را با يك توجه بر او ثابت و مسلم مىسازد : « افحسبتم انما خلقنا كم عبثا وانكم الينالا ترجعون » « 1 » ( آيا گمان مىكنيد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم و بسوى ما باز نمىگرديد ) يعنى با اندك دقتى در مىيابيد كه چنين نيست زيرا اگر غرض و هدف از خلقت انسان همين چند روز زندگى در دنيايى باشد كه هيچ نوش آن بىنيش نيست و به فرموده‌ى اميرمؤمنان ( ع ) دنيايى است پر از بلاها ، مشكلات ، غمها ، غصه‌ها و . . . براستى كار بيهوده و باطلى است و به انسان ستم شده است . اسلام براىآنكه توجه به آخرت را در پيروان خود جايگزين علاقه به دنيا نمايد ، بسيار از آخرت و زندگى ابدى سخن بميان آورده است ، بطورىكه در قرآن شريف حدود يكهزار و چهارصد آيه درباره‌ى آخرت و خصوصيات آن وجود دارد ، و قابل توجه است كه آيات نازل شده در مكه كه بمنزله‌ى زيربناى اسلام است غالبا در مورد معاد و ويژگيهاى آنست . اسلام داناى حكيم مدبرى را برجهان حكمفرما مىداند كه آفريدگار همه‌چيزها و نگهبان اعمال بندگان و آگاه بر كردار و گفتار و نيت همه‌ى مردم است ، بربندگان شايسته رئوف و مهربان ، و بر بدكاران و متجاوزان و كسانى كه از حريم قانون و انسانيت بيرون مىروند قهار و كيفر دهنده است قرآن مىفرمايد : « الم تران‌الله يعلم ما فيالسموات و ما فيالارض ما يكون من نجوي ثلاثه الاهو رابعهم ولا همسه الاهوسادسهم ولاادني من ذلك

--> ( 1 ) - سوره‌ى مؤمنون آيه‌ى 115